TOERTOCHT VERSLAG

Naam toertocht: IJsseltocht (WNC)
Datum: 25-04-2026
Auteur: Omar Oumnad
Toerleider(s): Wim Nooteboom
Groep: T2
Strava link
Aantal KM: 132
Aantal leden: 12

Vorige week vroeg Wim mij al: Ben je er volgende week ook bij? Dan hebben we IJsseltocht. Wim vroeg het zo specifiek omdat ik deze TCR klassieker, in een eerder tourverslag, al eens omgedoopt heb tot de ‘Wim Nooteboom Classic’ of in het kort: De ‘WNC’. De eerste keer dat ik deze toch mocht fietsen hadden we nog aluminium frames, droegen we net geen wollen truien meer en had een enkeling al shifters op het stuur. Tourleider Wim was steevast navigator en deed de hele route nog uit zijn hoofd! Je kunt het je haast niet meer voorstellen. Eigenlijk moest ik werken vandaag maar de WNC wacht op niemand dus ik heb er een lang weekend van gemaakt door een dienstje verlof te nemen.

Vanmorgen vol goede moed opgestaan, korte broek aan, lapje over de ketting, boterham met appelstroop en op naar de manege. Vanaf de Steenakkersweg zag ik al dat ik de enige was met een korte broek. Ik fiets altijd even om de grindbak heen en zag heel veel moeilijke gezichten mijn kant op kijken. Het was ook best wel fris moet ik zeggen maar ach gelukkig had ik wel handschoenen, lange mouwen, windstopper aan en een petje op. We vertrokken via Nijverdal richting Raalte waar we over een 6 kilometer lange klinkerweg knalden om vervolgens langs het Overijssels kanaal in Zwolle te belanden. Onderweg kreeg ik uiteraard een heel rondje de vraag: “Hej ’t nie koald met die kotte bokse?” In Zwolle hadden we de eerste stop bij een dependance van Nijhuis bouw. Ik weet niet meer precies hoe dat ontstaan is maar al enkele jaren zit deze extra stop er in. Ik geloof dat het destijds iets met een actie voor Duchenne Heroes te maken had maar pin me er niet op vast. De dochter van René had lekkere taarten gebakken dus we zaten er goed verzorgd bij!

Na het tweede bakkie koffie sprong ineens iedereen overeind en was ik de laatste die weer bij de groep aansloot. Een aantal man stond aan de andere kant van het gebouw in de zon te wachten en met de opmerking: ‘Ohw, staan jullie hier’ heb ik ze wijs gemaakt dat ik eigenlijk op hun aan het wachten was. We hervatten de rit met wat gekronkel door Zwolle om bij Harculo voor het eerst de IJssel te zien. Met prachtige vergezichten en een frisse wind tegen zetten we koers richting Kampen om daar de IJssel over te steken. Over de brug linksaf en na een kleine 80km arriveren we bij het oude vertrouwde koffieadresje in Zalk ‘de Oase’. We zaten lekker op het terras in de zon van onze drankjes en versnaperingen te genieten. De Zwaluwen Deventer kwam ook het terras op lopen met van die ‘SWORKS’ fietsen aan de hand. Een merk van de Action geloof ik. Uiteraard was ik net even in gesprek met een paar terrasgenoten toen iedereen weer overeind sprong en ik wederom de laatste was die zijn fiets van de gevel haalde. We reden de dijk op en meteen werd er snelheid gemaakt met het windje in de rug. De zon won inmiddels behoorlijk aan kracht dus ik heb ook even een rondje, ”Hej ’t nie warm met die lange bokse”, gedaan.

Met een gemiddelde van dik 50 per uur reden we het hele stuk richting Wijhe. Over drijven gesproken, bij Wijhe namen we de veerpont terug naar de goede kant van de IJssel. De terugweg was bekend terrein want volgens mij al de derde keer dit jaar dat we via deze route terug rijden. Eigenlijk was iedere zaterdag dit jaar een soort van IJsseltocht. Mijn benen liepen al aardig vol dus vooral het versnellen werd wat lastiger merkte ik. Via Broekland, Heeten en Holten draaiden we de bedieningsweg op richting Rijssen om nog even ouderwets snelheid te maken voor het sprintje Akkerdijk – Bordje Rijssen. Precies op dat punt was het wat druk met overig verkeer dus het sprintje lieten we, verstandig als we zijn, lopen. Lekker uitbollen naar huis en nu voldaan onder de overkapping dit verslagje aan het typen. Het was weer een geslaagde WNC!

Mannen bedankt en tot de volgende keer maar weer.

Gelezen: 112